Roots Natuurpad 12 Balkbrug – Holt

Een nieuwe vakantie, een nieuwe etappe van het natuurpad. Uiteraard had ik liever in Le Douce France gezeten, maar de Covid-situatie houdt ons in Nederland. We willen het risico niet lopen dat we vast komen te zitten in het buitenland of terug in NL een tijd in quarantaine zouden moeten. Daarom kozen we voor een vakantie in Nederland en pakten onze route van het Roots Natuurpad weer op bij Balkbrug. Na de bekende routine van fietsen wegzetten en naar het beginpunt rijden starten we onze wandeling in Balkbrug en wandelen door het Roekenbos de velden in op weg naar Veldzicht en de Ommerschans.

Die laatste twee horen bij elkaar. in het begin van de 17e eeuw werd door de Groningers een verdedigingswerk gebouwd als onderdeel van een grote linie die begon bij Coevorden. Men wilde de Spanjaarden en hun bondgenoten buiten hun gebied houden en bouwde onder andere de Ommerschans. als verdedigingswerk heeft het niet veel nut gehad, want zodra de bisschop van Munster met zijn troepen verscheen vluchtten de soldaten van de Ommerschans weg naar het Noorden. Nadien hebben de gebouwen diverse bestemmingen gehad, uitmondend in het tegenwoordige Centrum voor transculturele psychiatrie Veldzicht. Ik moet als ik thuis kom nog wel even uitzoeken wat transculturele psychiatrie eigenlijk is.

Verder wandelend gaan we een oud cultuurgebied in. Ontgonnen door rijke instituties uit het westen van het land en tegenwoordig hoofdzakelijk landbouw- en cultuurgrond. de gebieden waar we door wandelen ademen een oude geschiedenis en een nieuwe verkaveling. die gaan hand in hand. Daarbij moet wel gezegd worden dat de laatste meer zijn stempel laat zien dan de eerste.

Tijdens de lunch genieten we nog van een mierenvolk dat zich te goed doet aan luizen in een berkenboom. Met tientallen zuigen ze de luizen leeg en bergen het voedsel op in hun net onder de boom. Het lijkt ons toe dat zowel de mier als de boom blij is met deze coëxistentie.

Na de lunch resten ons nog enkele kilometers due we gebruiken om namen te vinden bij bloemen. Via een app komen we heel wat namen op het spoor, maar ze onthouden is een vak apart. De volgende keer zal ik ze noteren. Het einde van de dagwandeling kondigde zich aan toen we het vechtdal inliepen voor de laatste twee kilometers naar de fietsen. Die stonden bij de Stuw, een constructie met vistrappen, een stuw en een sluis in denOverijsselse Vecht. Ei de eerste dag. Morgen gaan we hier verder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *