Pionierspad 8

Ria wandelt het laatste stukje van het Pionierspad met me mee. Top! Het betekent alleen wel dat ik de dagafstand in tweeën moet knippen. Het zou van de Kemphaan naar Muiden nog 24 km zijn, maar dat redt Ria niet op een dag. Na 10 km beginnen bij haar de gewrichten te protesteren. Vandaag lopen we van de Kemphaan naar de Hollandse brug. We pakken vroeg de bus om ook op tijd weer thuis te kunnen zijn. We wandelen samen het Waterlandse bos in en passeren Almere Haven. Een rustige ochtend met af en toe een sporter of een hondenuitlater. En vogels en van die gele bloempjes (hoe heet die struik nu toch?) Ria gokt dat het de kornoelje is en ze blijkt bij chacken gelijk te hebben.

Na Almere Haven, waar we overigens in het groen doorheen liepen, dus niet door de woonstraten) nemen we een pauze op een bankje in het Beginbos. Heerlijk in het zonnetje. Het mooie is van de stad Almere dat je er doorheen kunt lope, omringd kunt zijn door tienduizenden mensen en je toch midden in de natuur kunt bevinden. Goed, de A6 is continu hoorbaar, maar om ons heen horen we de vogels en de wind in de bomen. Daar is duidelijk over nagedacht.

Na het Beginbos gaan we door in het Kromslootpark. Dat was voor Ria en mij een nieuwe ervaring. We waren hier nog nooit geweest. En (als je er nog nooit bent geweest) het is een aanrader! Mooie natuur rond een meanderende kreek dat waarschijnlijk overgebleven is na de drooglegging en cultivering van de polder. Van de beoofde Hooglanders, varkens, paarden en schapen zagen we een paar schapen en twee lammetjes. Nou ja, de overal aanwezige poep verraadde de andere dieren ook.

Aan het einde van het Kromslootpark waren Ria’s knieën toe aan het einde van de wandeling. Geen punt, de bushalte bij de Hollandse brug was nog 700 m va ons af. Dat zou juist zijn geweest ware het niet dat die bushalte er niet meer is. Ria moest doorlopen naar station Almere Poort. En dat deed ze dan ook.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *