Roots Natuurpad 10 Dwingelderveld – Zuidwolde (A28)

Na het heen en weer rijden stapten we om 10.00 uur het natuurpad weer op op de plek waar we het gisteren hadden verlaten. Het lag er nog steeds mooi bij. Ik had me voorgenomen om alle paddestoelen die we vinden konden te fotograferen. Door vuil op de lens van de camera waren namelijk veel foto’s van gisteren mislukt. Ik moest de schade inhalen. En dat is ook uitstekend gelukt. Helaas moet je op de foto’s wachten tot ik thuis de blog kan editten.

We stapten over de Kraloërheide. Hier en daar wat schapen en verder sporen van herten en honden. Verder niets, Geen paddestoelen. Dat werd anders toen we de heide verlieten en door het gebied van de Ruiner Aa liepen in de richting van de Gijselterkoelen. Ons tempo werd aardig getemperd door de vele verschillende paddestoelen. Bij tijd en wijle vormden ze met de omgeving ware kunstwerken. Een plezier om ze te fotograferen. Nu heb ik in mijn geschiedenis niet veel met paddestoelen. Slechts twee gebeurtenissen. Ik heb een wand in onze vorige caravan moeten reviseren omdat er na de winterstop letterlijk paddestoelen op groeiden. Dat is mijn laatste encounter met de familie der zwammen. Mijn eerste encounter was toen mijn vader me meenam als jongetje van 5 of 6 jaar om in het bos ronde de Beerzer Bulten naar cantharellen te zoeken. Ze smaakten toen erg lekker. Helaas wist ik niet meer precies hoe ze er uit zagen, dus heb ik vandaag alle paddestoelen Cantharel genoemd en ze vervolgens laten staan en slechts gefotografeerd. Bij de caravan (een andere dan voornoemde) zagen we dat ik vandaag wel een groepje cantharellen had gefotografeerd. Ze hadden vast lekker gesmaakt bij het avondeten.

En jawel, de cantharel!

Na het Echtenerveld (waar de Gijselterkoelen een deel van zijn) kwamen we bij Echten en meteen in de drukte. Diverse ouders hadden hun kroost meegenomen naar het bos bij Huis Echten om samen het Speelbos en Roekpad te verkennen. Aan de stemmen van de kinderen was te horen dat het Roekpad een succes genoemd kan worden. Ons pad liep niet het Roekpad langs, maar ging aan de andere kant van Huis Echten richting de Hoogeveense vaart en de A28. De laatste meters tot aan de fietsen was over druk asfalt. Na de heerlijke rust van hei en bos was dat beetje een afknapper.Het kan echter niet anders omdat er in de verste verte geen andere manier is om aan de andere kant van het kanaal en de snelweg te belanden. We deden het er maar mee. Volgende etappe begint waar we nu zijn geëindigd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *