Pionierspad 5

Na een heerlijke nachtrust werd ik wakker met een zachte bries rond het bivak. Ik lag redelijk beschut. Het begon al licht te worden en het kostte niet veel moeite om uit mijn slaapzak te rollen, ontbijt te maken, in te pakken en op weg te gaan. Net na acht uur stapte ik het pad op dat ik gisteravond verlaten had. Het was fris en winderig. Ik liep de eerste twee kilometer nog beschut, maar bij de Knardijk was de beschutting weg en kreeg ik de volle wind rechtsvoor. Dat bleef de hele weg naar Zeewolde zo. Bij tijd en wijle loopt het pad door een bos en dan is de wind weg en striemt de regen minder. Maar doorgaans is het een wandelingen over open, lange en rechte stukken.

Ik zal heel eerlijk zijn: Ik vond het geen leuke wandeling en bij het zoveelste lange rechte stuk (ook nog asfalt) was ik het zat. Helaas had mijn navigatie het begeven dus kon ik niet zien hoe de route verder zou gaan. Ik vermoedde nog meer lange rechte stukken. Toen ik dan ook schuilde voor de regen in een bushokje en zag dat de bus die hier langs kwam mij af kon zetten in Almere gaf ik er de brui aan. Ik ben lekker blijven zitten en op de eerstvolgende bus gestapt. Ik kom wel terug als het weer vriendelijker is, de bomen zijn uitgelopen, de akkers vol staan en mijn navigatie het weer doet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *